Category Archives: Μεγάλες Ομάδες

Γιουβέντους

juventus1

Η Γιουβέντους είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 1897 και εδρεύει στο Τορίνο της Ιταλίας. Είναι ο πιο επιτυχημένος σύλλογος στην ιστορία του ιταλικού ποδοσφαίρου έχοντας κατακτήσει 30 ,πρωταθλήματα Ιταλίας 9 κύπελλα και 6 σούπερ καπ, αριθμοί που αποτελούν ρεκόρ σε όλες τις διοργανώσεις. Διαχρονικά συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης, έχοντας κατακτήσει συνολικά 8 ευρωπαϊκούς τίτλους, μεταξύ των οποίων 2 Κύπελλα Πρωταθλητριών, 1 Κύπελλο Κυπελλούχων, 3 Κύπελλα ΟΥΕΦΑ, 2Σούπερ Καπ, αλλά και 2 Διηπειρωτικά Κύπελλα. Έχει απουσιάσει μόνο μία χρονιά από την κορυφαία κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος, ενώ είναι και ο πιο δημοφιλής σύλλογος της χώρας.

 Η ίδρυση

Η Γιουβέντους ιδρύθηκε την 1η Νοεμβρίου 1897 από μία ομάδα μαθητών του λυκείου Massimo D’Azeglio Lyceum του Τορίνο. Το αρχικό της όνομα ήταν Sport Club Juventus, αλλά ύστερα από δύο χρόνια μετονομάστηκε σε Foot-Ball Club Juventus. Πρώτος πρόεδρος της ορίσθηκε οΕυγένιο Κανφάρι(Eugenio Canfari) και αρχικά έπαιζαν στο «Piazza D’Armi» στη περιοχή «Crocetta» στο Τορίνο. Εκείνη την περίοδο η ομάδα αγωνιζόταν με ροζ φανέλες και μαύρα σορτς (rosanero).

 Η είσοδος των Ανιέλι

Το 1923 την ομάδα ανέλαβε ο ιδιοκτήτης της FIAT Εντοάρντο Ανιέλι (Edoardo Agnelli). Η ομάδα μετακόμισε στο ιδιόκτητο γήπεδο «Villar Perosa». Την περίοδο 1926-27 η Γιουβέντους κατέκτησε το δεύτερο της πρωτάθλημα νικώντας την Άλμπα Ρόμα στους τελικούς με συνολικό σκορ 12-1. Κύριος σκόρερ της εκείνη την χρονιά ανεδείχθη ο Αντόνιο Βότζακ. Το 1933 μετακόμισε στο «Στάδιο Μπενίτο Μουσολίνι», 65.000 θέσεων που κτίστηκε για τους αγώνες του Μουντιάλ 1934. Μετά τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο το στάδιο «Μπενίτο Μουσολίνι» μετονομάστηκε σε «Κομουνάλε» (Stadio Comunale) . Επίτιμος πρόεδρος της ομάδας τοποθετήθηκε ο γιος του Εντοέρντο Ανιέλλι, Τζιάννι (Giovanni “Gianni” Anielli). Το 1950 και το 1952 η Γιουβέντους κατέκτησε άλλα δύο πρωταθλήματα, με το τελευταίο υπό την καθοδήγηση του Άγγλου Τζέσε Κάρβερ.

Νεώτερη Ιστορία

Αν και η Γιουβέντους κυριαρχούσε στην Ιταλία, στην Ευρώπη η πρώτη επιτυχία της ήρθε μόλις το 1977. Τότε κατέκτησε το Κύπελλο UEFA, στους διπλούς τελικούς ενάντια στηνΑτλέτικ Μπιλμπάο, με συνολικό σκορ 2-2 (Τορίνο:1-0, Μπιλμπάο: 2-1). Τα γκολ για την ιταλική ομάδα πέτυχαν ο Μάρκο Ταρντέλι στο Τορίνο και ο Ρομπέρτο Μπετέγκα στο Μπιλμπάο. Προπονητής της εκείνη την εποχή ήταν ο Τζιοβάνι Τραπατόνι (Giovvani Trapatoni). Ο Τραπατόνι θα οδηγήσει την Γιουβέντους όλη τη δεκαετία του ’80, όντας έτσι ο μακροβιότερος προπονητής της.

Η Γιουβέντους κατάκτησε με τον Τραπατόνι τα πρωταθλήματα του 1981, 1982 και 1984. Το δεύτερο από αυτά ήταν το 20ο της ιστορίας της, κάτι που της επέτρεψε να προσθέσει ένα δεύτερο αστέρι στη φανέλα της. Ανάμεσα στους παίκτες εκείνης της εποχής ήταν και ο Πάολο Ρόσι (Paolo Rossi), που είχε κατακτήσει το Μουντιάλ του 1982, ενώ τότε βραβεύτηκε και με τον τίτλο του κορυφαίου Ευρωπαίου ποδοσφαιριστή για εκείνη τη χρονιά. Τον ίδιο τίτλο κατέκτησε και ένας άλλος παίκτης της, ο Μισέλ Πλατινί (Michel Platini), που βραβεύτηκε με το συγκεκριμένο βραβείο για τρεις συνεχόμενες χρονιές (1983. 1984, 1985), που αποτελεί ρεκόρ για παίχτη, ενώ η Γιουβέντους είναι η μοναδική ομάδα που παίχτες της βραβεύονται με το βραβείο για 4 συνεχόμενες χρονιές.

Το 1990 θα μετακομίσει στο Στάδιο «Ντέλε Άλπι», καθώς το «Κομουνάλε» θα μειώσει τις θέσεις του. Το Στάδιο Ντέλε Άλπι κατασκευάστηκε για τους αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990. Την ίδια χρονιά θα κατακτήσει το κύπελλο UEFA, κάτι που θα επαναλάβει και το 1993.

Το 1994 προπονητής της αναλαμβάνει ο Μαρσέλο Λίπι (Marcello Lippi), που είχε φύγει πρόσφατα από τη Νάπολι. Η πρώτη του χρονιά με την Γιουβέντους ήταν επιτυχημένη, καθώς κατέκτησε το πρωτάθλημα Ιταλίας (1994-95). Στην ομάδα μαζί του ήρθε και ο Τσίρο Φερράρα (Ciro Ferrara), πρώην αρχηγός της Νάπολι, ενώ ακόμα υπήρχαν οι Ρομπέρτο Μπάτζιο (Roberto Baggio), Τζιανλούκα Βιάλλι (Gianluca Vialli), αλλά και ο τότε νεαρός Αλεσσάντρο Ντελ Πιέρο (Alessandro Del Piero).

Το 1996 κατέκτησε το Champions League, στον τελικό της Ρώμης εναντίον του Άγιαξ. Το παιχνίδι τελείωσε ισόπαλο 1-1 στην κανονική διάρκεια (Φαμπρίτσιο Ραβανέλλι και Γιάρι Λιτμάνεν τα δύο γκολ ), ενώ στα πέναλτι η Γιουβέντους νίκησε με 4-2.

Τα επόμενα χρόνια στην ομάδα ήλθαν μεταξύ άλλων οι Κριστιάν Βιέρι, Ζινεντίν Ζιντάν, Φιλίππο Ιντσάγκι και Έντγκαρ Ντάβιτς. Από τον Champions League του 1996, κατέκτησε άλλα δύο πρωταθλήματα και ένα Σούπερ Καπ Ευρώπης. Επίσης έφτασε άλλες δύο φορές στον τελικό του Champions League , το 1997 και το 1998, αλλά έχασε από τη Ντόρτμουντ και τη Ρεάλ Μαδρίτης αντίστοιχα.

Χρώματα, σύμβολα και προσωνύμια

Τα αρχικά χρώματα της ομάδας ήταν το ροζ και το μαύρο. Οι φανέλες της ήταν ροζ, ενώ το σορτς και οι κάλτσες ήταν μαύρες. Το 1903 αποφάσισαν να αλλάξουν τις φανέλες τους. Στην ομάδα της Γιουβέντους αγωνιζόταν ο Τζον Σάβατζ, ο οποίος ζήτησε βοήθεια από έναν φίλο του στην Αγγλία που ζούσε στο Νότιγχαμ. Αυτός τους έστειλε τις εμφανίσεις της στα χρώματα της ομάδας που υποστήριζε, της Νοττς Κάουντρι, σε χρώματα μαύρο και άσπρο. Η Γιουβέντους αποφάσισε να χρησιμοποιεί από εκεί και πέρα αυτά τα χρώματα, καθώς επέδειχναν κύρος και δύναμη.

Το σήμα της έχει υποστεί από το 1920 μικρές τροποποιήσεις, η τελευταία από τις οποίες έγινε το 2005. Το σήμα της, από το 2004 και μέτά, είναι ένας οβάλ κύκλος που περιέχει 3 μαύρες λωρίδες και 4 λευκές. Στο κάτω μέρος αναπαριστάται ο όρθιος ταύρος, που είναι το έμβλημα της πόλης του Τορίνο. Στο πάνω μέρος του σήματος υπάρχει το όνομα της Γιουβέντους. Πάνω από τον ταύρο υπάρχει επίσης ένα στέμμα, που είναι μία αναφορά στη «Augusta Tourinorum», την Ρωμαϊκή ονομασία της πόλης του Τορίνο που ήταν πρωτεύουσα της επαρχίας Πιεντμόντ. Τα πιο παλιά χρόνια το έμβλημά της είχε φόντο σε σκούρο μπλε χρώμα (μπλε Σαβοΐας), που δήλωνε την παράδοση του Τορίνο, ενώ τα χρώματα μαύρο και άσπρο τοποθετήθηκαν το 1980. Επίσης υπήρχαν τα δύο αστέρια στη κορυφή του εμβλήματος, που τώρα δεν υπάρχουν, που αποκτήθηκαν με τη συμπλήρωση 10 και 20 πρωταθλημάτων, ενώ ο ταύρος ήταν μάυρος μέσα σε μια ασπίδα σε χρώμα χρυσό, ενώ χρυσό ήταν και το στέμμα (σήμερα είναι σε χρώμα μαύρο). Την περίοδο από το 1980 έως το 1990 σαν έμβλημα χρησιμοποιήθηκε μία ζέβρα.

Το προσωνύμιο «la Vecchia Signora» (η μεγάλη κυρία) είναι ένα λογοπαίγνιο σε σχέση με το όνομα της ομάδας που σημαίνει νεότητα. Αποτελεί επίσης μία αναφορά στην ηλικία της ομάδας και η ρίζες του φτάνουν την δεκαετία του ΄30. Το Κυρία είναι ο τρόπος με τον οποίο αναφέρονταν σε αυτοί οι οπαδοί της πριν το 1930. Το προσωνύμιο «la fidanzata d’ Italia» (η φιλενάδα της Ιταλίας) δόθηκε καθώς ήταν ιδιαίτερα αγαπητή στους οικονομικούς μετανάστες κυρίως από τη Νάπολη και το Παλέρμο, που έρχονταν στη πόλη για να δουλέψουν στα εργοστάσια της ΦΙΑΤ. Τα ονόματα «I bianconeri» (ασπρόμαυροι) και «le zebre» (οι ζέβρες) είναι αναφορά στα χρώματα της ομάδας.

H ιστορία της Μίλαν

Milan

Η Μίλαν είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους και δημοφιλείς ιταλικούς ποδοσφαιρικούς συλλόγους με έδρα το Μιλάνο. Ιδρύθηκε ως σύλλογος ποδοσφαίρου και κρίκετ το 1899 ύστερα από πρωτοβουλία του Βρετανού Χέρμπερτ Κίλπιν προς τιμήν του οποίου η ομάδα έχει κρατήσει την αγγλική γραφή του ονόματος. 

Το 1908 εσωτερικές διαμάχες σε διοικητικό επίπεδο, οδηγούν σε διάσπαση και στην ίδρυση του άλλου μεγάλου συλλόγου με έδρα το Μιλάνο, της Ίντερ. Έκτοτε, το ποδοσφαιρικό Μιλάνο ζει και αναπνέει για τις κόντρες των δύο αιωνίων αντιπάλων της πόλης.

Η εντός Ιταλίας συγκομιδή της ομάδας περιλαμβάνει δεκαοκτώ πρωταθλήματα, πέντε Κύπελλα και έξι Σούπερ Καπ. Συνολικά, μετρά είκοσι εννέα επίσημους τίτλους στη χώρα της. Εκτός συνόρων, πρόκειται ίσως για τη σπουδαιότερη ιταλική ομάδα. Έχει κερδίσει το Πρωταθλητριών (νυν Τσάμπιονς Λιγκ) επτά φορές, επίτευγμα που μόνο η Ρεάλ Μαδρίτης υπερβαίνει με δέκα κατακτήσεις και το Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ πέντε, επίδοση που αποτελεί ρεκόρ. Επίσης, έχει κατακτήσει δύο Κύπελλα Κυπελλούχων Ευρώπης.

Έδρα της ομάδας είναι το στάδιο Σαν Σίρο που κατασκευάστηκε το 1926 και είναι χωρητικότητας 80.018 θέσεων. Εκτός από το όνομα Σαν Σίρο, το οποίο οφείλεται στην ομώνυμη συνοικία όπου και βρίσκεται, έχει και το όνομα Τζουζέπε Μεάτσα, προς τιμή του παίκτη που φόρεσε τη φανέλα τόσο της Μίλαν όσο και της Ίντερ. Προπονητήριο για την ομάδα αποτελεί το αθλητικό κέντρο Μιλανέλο, το οποίο εγκαινιάστηκε το 1963 και βρίσκεται στην περιοχή του Βαρέζε.

Η αυθεντική φανέλα της Μίλαν, ήταν ανέκαθεν κόκκινη και μαύρη. Σύμφωνα με τον εκ των ιδρυτών της Κίλπιν, ο συγκεκριμένος συνδυασμός επιλέχθηκε για να υποδηλώσει την πρόθεση δημιουργίας φόβου στον αντίπαλο. Στην παραπάνω σημειολογία οφείλονται τα παρωνύμια “Ροσονέρι” (Κοκκινόμαυροι) και “Διάβολος”. 

Για αρκετά χρόνια, το σήμα της Μίλαν είχε ως έμπνευση το έμβλημα της πόλης του Μιλάνου (κόκκινος σταυρός σε άσπρο φόντο).  Bασισμένο στην παράδοση, το τωρινό σήμα της ομάδας είναι ωοειδές με χρυσό άστρο στην κορυφή. Στο μέσο του υπάρχει εφαπτόμενος κύκλος που χωρίζεται κάθετα σε δύο ημικύκλια εκ των οποίων το αριστερό φέρει εναλλάξ κόκκινες και μαύρες κάθετες ρίγες και το δεξιό το έμβλημα του Μιλάνου. Πάνω από αυτόν υπάρχουν τα αρχικά “ACM” (Associazione Calcio Milan) και κάτω η χρονολογία ίδρυσης του συλλόγου (1899).

Από τις τάξεις της Μίλαν έχουν περάσει σπουδαία ονόματα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, όπως οι Μεάτσα, Ριβέρα, Σνέλινγκερ, Αλταφίνι, Λίντχολμ, Τραπατόνι, Γκριβς, Τζόρνταν, Πράτι, Μπενέτι, Μπαρέζι, Ντοναντόνι, Βαν Μπάστεν, Γκούλιτ, Ντεσαγί, Ράικαρντ, Ριβάλντο, Μπάτζιο, Λάουντρουπ, Ρόσι, Βιέρι, Σεβτσένκο και οι σύγχρονοι Ντίντα, Καφού, Κοστακούρτα, Ιντζάγκι, Σερζίνιο, Πίρλο, Νέστα και Κακά. Σημαία της ομάδας αποτελούν οι Πάολο και Τσέζαρε Μαλντίνι.

Η ιστορία της Μπαρτσελόνα

barcelona

   Η Μπαρτσελόνα είναι ισπανικό αθλητικό σωματείο με έδρα την Βαρκελώνη. Ιδρύθηκε από τον Ελβετό Joan Gamper στις 28 Νοεμβρίου του 1899.

   Η Μπαρτσελόνα ή όπως αποκαλείται χαϊδευτικά Μπάρτσα είναι ευρέως γνωστή για το ποδοσφαιρικό και μπασκετικό της τμήμα. Διατηρεί, επίσης, τμήματα στίβου, ράγκμπι, μπέιζμπολ, χόκεϊ σάλας, χόκεϊ επί πάγου και επί χόρτου, χάντμπολ, παγοδρομιών, ποδηλασίας, βόλεϊμπολ και ποδοσφαίρου σάλας (φούτσαλ).

   Η Μπαρτσελόνα δεν είναι απλώς μια ποδοσφαιρική ομάδα, αλλά μια ιδέα, ένα σύμβολο. Σύμβολο υπερηφάνειας των Καταλανών και του πόθου τους για αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία από τη Μαδρίτη, σύμβολο κοινωνικών και αντιδικτατορικών αγώνων. Και φυσικά, η αιώνια αντίπαλός της Ρεάλ (Ελ Κλάσικο), που εκπροσωπεί την κεντρική εξουσία της Μαδρίτης και το Στέμμα.  Ταυτόχρονα, οι δύο αυτές ομάδες είναι, μαζί με την Αθλέτικ Μπιλμπάο, οι μοναδικές που να έχουν συμμετάσχει σε όλες τις σεζόν της Primera División από την ίδρυσή της το 1929.

  Χρησιμοποιεί ως έδρα της το Καμπ Νόου (Camp Nou) που είναι ένα από τα ιστορικότερα γήπεδα ποδοσφαίρου της Ευρώπης . Αρχικά ονομάστηκε Estadi del Fc Barcelona δηλαδή Στάδιο του Ποδοσφαιρικού Ομίλου Μπαρτσελόνα ωστόσο σταδιακά υιοθετήθηκε από το κοινό η ονομασία camp nou, που στα καταλανικά σημαίνει καινούργιο γήπεδο γιατί από την 24η Σεπτεμβρίου 1957 αντικατέστησε το παλιό γήπεδο του Λες Κορτς (Camp de les Corts), το οποίο με 60.000 θέσεις δεν είχε αρκετό χώρο για τους οπαδούς του συλλόγου.

   Έχει δημιουργήσει μια από τις γνωστότερες ακαδημίες ποδοσφαίρου παγκοσμίως, με το όνομα Λα Μασία που σημαίνει στα ελληνικά «Αγροικία». Χωρά περισσότερους από 300 νεαρούς ποδοσφαιριστές και αποτελεί σημαντικό παράγοντα στις ευρωπαϊκές επιτυχίες της.

   Κατά τη διάρκεια της πρώτης δεκαετίας του 2000, η Μπαρτσελόνα θεωρήθηκε ως η πλέον δημοφιλής ποδοσφαιρική ομάδα της Ευρώπης. Έχει κατακτήσει συνολικά 22 Πρωταθλήματα, 26 Κύπελλα Ισπανίας, 4 Τσάμπιονς Λιγκ, 4 Κύπελλα Κυπελλούχων, 3 Κύπελλα Εκθέσεων και 2 Παγκόσμια Κύπελλα Συλλόγων.

   Μερικοί σημαντικοί παίκτες που έχουν περάσει από την ομάδα είναι: Γιόχαν Κρόιφ, Ντιέγκο Μαραντόνα, Χρίστο Στόιτσκοφ, Ρομάριο, Ρονάλντο, Ροναλντίνιο, Τσάβι, Ινιέστα, Μέσι.

Η ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης

real-madrid-logo-wallpapers-2011-14011-640x360

   Η Ρεάλ Μαδρίτης είναι ισπανικό αθλητικό σωματείο, με έδρα τη Μαδρίτη. Ιδρύθηκε, αρχικά ως ποδοσφαιρικός σύλλογος, το 1902 και ακολούθησε η ομάδα μπάσκετ, το 1931. Κατέχει το ρεκόρ των 32 τίτλων στη  Primera Division, ενώ έχει κατακτήσει και 19 εθνικά Κύπελλα. Η ισπανική ομάδα είναι επίσης ο πιο επιτυχημένος σύλλογος στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, έχοντας κατακτήσει συνολικά 11 τρόπαια, 10 Κύπελλα Πρωταθλητριών, αριθμό ρεκόρ, και 2 Κύπελλα UEFA.

   Έδρα της ομάδας ποδοσφαίρου είναι το Santiago  Bernabeu, στη Μαδρίτη. Είναι ένα από τα θρυλικότερα γήπεδα της Ευρώπης και μια από τις έδρες – φόβητρα. Κατασκευάστηκε το 1947, στο χώρο που βρισκόταν το παλαιότερο γήπεδο της ομάδας, το Στάδιο Sanmartin.

   Στη διάρκεια της ιστορίας του, ο σύλλογος απέκτησε διάφορα προσωνύμια. Από τα πρώτα υπήρξαν το los merengues, που αναφέρεται στο γνωστό γλυκό μαρέγκα. Βάση αυτού υπήρξε η θρυλική κατάλευκη φανέλα της ομάδας. Πιο πρόσφατα, οι εφημερίδες της απέδωσαν το χαρακτηρισμό los galácticos (οι γαλαξιακοί), εξαιτίας της απόφασης της τότε διοικήσεως της ομάδας να φέρει στη Μαδρίτη ορισμένους από τους μεγαλύτερους και ακριβοτέρους ποδοσφαιριστές της αγοράς.

   Όπως και στο ποδόσφαιρο, το τμήμα μπάσκετ είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα τόσο στην Ισπανία όσο και στην Ευρώπη έχοντας ρεκόρ κατακτήσεων τίτλων σε όλες τις διοργανώσεις που έχει συμμετάσχει. Έδρα της ομάδας μπάσκετ είναι το Palacio de Deportes. Η Ρεάλ Μαδρίτης έχει κατακτήσει 31 Ισπανικά πρωταθλήματα, συμπεριλαμβανομένων 7 συνεχόμενων μεταξύ 1958-1966 και 10 συνεχόμενων μεταξύ 1967-1977. Έχει κερδίσει επίσης 24 Κύπελλα Ισπανίας, 4 Κύπελλα Σαπόρτα, και 4 Διηπειρωτικά Κύπελλα.

   Η Ρεάλ έχει κερδίσει 8 φορές την Ευρωλίγκα και έχει κάνει 2 Tripple Crown στην Ισπανία. Σημαντικοί παίκτες που έχουν παίξει στην ομάδα είναι οι: Ferenc Puskas, Alfredo Di Stefano, Emilio Mpountragenio, Ronaldo, Zinedine Zidane, Luis Figo, Cristiano Ronaldo.

   Ιδιαιτερότητα της Ρεάλ είναι πως, σε αντίθεση με τα περισσότερα ποδοσφαιρικά σωματεία, ανήκει και διοικείται αποκλειστικά από τα μέλη της, από το 1902. Η τεράστια και διαχρονική επιτυχία της της έχουν χαρίσει το χαρακτηρισμό “Βασίλισσα της Ευρώπης”.