Tag Archives: Βίοι Αγίων

Άγιος Καλλίστρατος και οι σαράντα εννέα Μάρτυρες

272

 

Ο Άγιος Καλλίστρατος έζησε επί αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284 – 304 μ.Χ.). Καταγόταν από ευσεβή οικογένεια Καρχηδονίων, με προσήλωση στις ηθικές αρχές και τις παραδόσεις του Χριστιανισμού.

Με την ενηλικίωση του, υπηρέτησε στον Ρωμαϊκό στρατό, όπου διακρίθηκε για την ευσέβεια του. Η βαθιά προσήλωση του στον Τριαδικό Θεό υπήρξε αιτία για τον σκληρό βασανισμό του. Η θαυματουργή διάσωση του Αγίου Καλλιστράτου από την θάλασσα, όπου τον έριξαν δεμένο οι βασανιστές του, προκάλεσε την μεταστροφή 49 Ρωμαίων στρατιωτών στον Χριστιανισμό. Αυτοί ήθλησαν δι’ αποκεφαλισμού, μαζί με τον Άγιο Καλλίστρατο και τιμώνται εξίσου ως μάρτυρες. 

Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος γ’. 
Τῷ θείῳ Πνεύματι, περιφραξάμενος, Μάρτυς Καλλίστρατε, λαμπρῶς ἠρίστευσας, καταβολῶν τὸν δυσμενῆ, σοφία τῶν σῶν ἀγώνων ὅθεν καὶ προσήγαγες, τῷ Χριστῷ ὡς θυμίαμα, δῆμον παναοίδιμον, Ἀθλητῶν πιστευσάντων σοί, μεθ’ ὧν ὑπὲρ ἠμῶν ἐκδυσώπει, τῶν εὐφημούντων σὲ ἐν ὕμνοις.

Μετάσταση Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου

b_2031_13097

Πηγή εικόνας: http://www.byzantinemuseum.gr/

 

Η εκκλησία μας σήμερα τιμά την μετάσταση του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Ο Ιωάννης έγραψε το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, αλλά και τις τρεις φερώνυμες Επιστολές της Καινής Διαθήκης. Πρόκειται για τον αγαπημένο μαθητή του Κυρίου, που παρευρισκόταν στην Σταύρωση μαζί με την Παναγία. 

Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης προείδε την μετάσταση του ενώ βρισκόταν στην Έφεσο και οδήγησε τους μαθητές του έξω από την πόλη. Αφού μπήκε ζωντανός σε έναν τάφο, παρέδωσε το πνεύμα του. Οι μαθητές τού απέδωσαν τις νεκρικές τιμές. 

25 Σεπτεμβρίου-Οσία Ευφροσύνη

 

64

Πηγή εικόνας: apantaortodoxias.blogspot.com

Η Οσία Ευφροσύνη καταγόταν από εύπορη οικογένεια και έζησε στα χρόνια του Θεοδοσίου του μικρού (5ος αι. μ. Χ.). Από μικρή, αγαπούσε τον Θεό. Έτσι, αντιτάχθηκε στην επιθυμία του πατρός της να την παντρέψει. Μοίρασε την περιουσία της στους φτωχούς και, μεταμφιεσμένη σε άνδρα, κατέφυγε σε ανδρικό μοναστήρι, όπου μόνασε επι 38 έτη με το όνομα Σμάραγδος. Διακρίθηκε για την αυταπάρνηση και την αγάπη προς τον πλησίον.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. δ’.
Ἐν σοὶ Μῆτερ ἀκριβῶς διεσώθη τὸ κατ᾽ εἰκόνα· λαβοῦσα γὰρ τὸν σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, καὶ πράττουσα ἐδίδασκες, ὑπερορᾷν μὲν σαρκός, παρέρχεται γάρ· ἐπιμελεῖσθαι δὲ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτoυ· διὸ καὶ μετὰ Ἀγγέλων συναγάλλεται, Ὁσία Εὐφροσύνη τὸ πνεῦμά σου.

24 Σεπτεμβρίου-Αγία Θέκλα η Ισαπόστολος

agia_thekla

Πηγή εικόνας: www.imlemesou.org

 

Η αγία Θέκλα έζησε τον 1ο αι. μ. Χ., στο Ικόνιο Μικράς Ασίας. Οι γονείς της ήταν εθνικοί. Η αγία ασπάστηκε τον Χριστιανισμό λόγω της γνωριμίας της με τον Απόστολο Παύλο, ο οποίος κήρυττε στην οικία του γείτονα της Ονησιφόρου. Μόλις οι οικείοι της αντελήφθησαν οτι ασπάστηκε τον Χριστιανισμό, προσπάθησαν να την μεταστρέψουν. Η αγία εγκατέλειψε τον μνηστήρα της και ακολούθησε τον Απόστολο στην Αντιόχεια της Πισιδίας.  Εκοιμήθη εν ειρήνη, πλήρης ημερών.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. 
Τοῦ Παύλου συνέκδημος, ὡς καθαρα τὴν ψυχήν, καὶ πρώταθλος πέφηνας, ἐν γυναιξὶν εὐκλεῶς, Χριστὸν ἀγαπήσασα, σὺ γὰρ τῆς εὐσέβειας, πτερωθεῖσα τῷ πόθῳ, ἤθλησας ὑπὲρ φύσιν, Ἰσαπόστελε Θέκλα διὸ σὲ ὁ Πανοικτίρμων νύμφην ἠγάγετο.

23 Σεπτεμβρίου-Σύλληψη του Τιμίου Ιωάννη Προδρόμου

239_syllipsis_timiou_prodromou

Πηγή εικόνας: http://www.agioskosmas.gr/

Στις 23 Σεπτεμβρίου, τιμάται η μνήμη της θαυμαστής Σύλληψης του Αγίου Τιμίου Ιωάννη Προδρόμου. Ήταν γιός ενός ηλικιωμένου ζευγαριού, του Ζαχαρία, που ήταν Ιερέας και της Ελισάβετ. Άγγελος Κυρίου φανερώθηκε στον Ζαχαρία και του ανήγγειλε, ότι θα αποκτούσε γιο και θα ονομαζόταν Ιωάννης. Ο Ζαχαρίας σκίρτησε δυσπίστησε, γιατι η γυναίκα του ήταν στείρα και γριά. Τότε ο άγγελος του είπε ότι για να τιμωρηθεί η δυσπιστία του, μέχρι να πραγματοποιηθεί η βουλή του Θεού, αυτός θα έμενε κωφάλαλος. Πράγματι, η Ελισάβετ γέννησε το βρέφος μετά από εννέα μήνες. Στην περιτομή του παιδιού, οι συγγενείς θέλησαν να του δώσουν το όνομα του πατέρα του, Ζαχαρία. Όμως, ο Ζαχαρίας, έγραψε επάνω σε πινακίδιο το όνομα Ιωάννης. Τότε, λύθηκε η γλώσσα του και δόξασε το όνομα του Κυρίου. 

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. 
Ἡ πρώην οὐ τίκτουσα, στεῖρα εὐφράνθητι, ἰδοὺ γὰρ συνέλαβες, Ἡλίου λύχνον σαφῶς, φωτίζειν τὸν μέλλοντα, πᾶσαν τὴν οἰκουμένην, ἀβλεψίαν νοσοῦσαν, χόρευε Ζαχαρία, ἐκβοῶν παρῥησίᾳ· Προφήτης τοῦ Ὑψίστου ἐστίν, ὁ μέλλων τίκτεσθαι.

21 Σεπτεμβρίου-Άγιος Ευσέβιος

 

%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%ad%ce%b2%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%83%ce%b1%ce%bc%ce%bf%cf%83%ce%ac%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b9%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%ac%cf%81%cf%84%cf%85%cf%82-02

Ο Άγιος Ευσέβιος, έζησε επί του αιρετικού αυτοκράτορα Κωνσταντίου. Εκάρη επίσκοπος Σαμοσάτων, αλλά κατόπιν καθαιρέθηκε λόγω της επικράτησης του Αρείου. Μετά τον θάνατο του Κωνσταντίου, στον αυτοκρατορικό θώκο κάθισε ο Ιουλιανός ο λεγόμενος Παραβάτης, ο οποίος τιμούσε τα είδωλα. Τότε νέες διώξεις άρχισαν για τον Ευσέβιο πολύ χειρότερες από τις προηγούμενες. όμως ο Άγιος παρέμεινε το ίδιο ακλόνητος. Επί αυτοκράτορος Ουάλεντος, απομακρύνθηκε για δευτερη φορα από τον Επισκοπικό θρόνο και εξορίστηκε. Εκοιμήθη το έτος 380 μ.Χ., κατόπιν επίθεσης μίας αιρετικής γυναίκας. 

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. 
Σοφίας τοῦ Πνεύματος, καταυγασθεῖς τῷ φωτί, τὸν λόγον ἐτράνωσας, τῆς εὐσέβειας ἠμίν, Εὐσέβιε ἔνδοξε, σὺ γὰρ ἱεραρχήσας, εὐσεβῶς τὴ Τριάδι, ἤθλησας θεοφρόνως, καὶ τὴν πλάνην καθεῖλες. Καὶ νῦν Πάτερ δυσώπησον, σώζεσθαι ἅπαντας.

Άγιος Ευστάθιος, Αγία Θεοπίστη (η σύζυγος του), Άγιοι Αγάπιος και Θεόπιστος (τα παιδιά του)

agioieustathiostheopistitheopistosagapios01-1-e1379510500512

Ο άγιος Ευστάθιος ήταν αξιωματούχος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Έζησε και ήθλησε επί αυτοκράτορος Τραϊανού, μαζί με την οικογένεια του (117).

Αρχικά ονομαζόταν Πλακίδας και η γυνίκα του Τατιανή. Όταν κάποτε κυνηγούσε ένα ελάφι, είδε στα κερατά του να φέρει σταυρό και άκουσε μία φωνή που τον καλούσε στην ορθή πίστη. Ο αυτοκράτωρ Τραϊανός τότε τον καθαίρεσε από την θέση του και τον εξόρισε χωρίζοντας τον από την οικογένεια του. Αργότερα ο Τραϊανός ανακάλεσε τον ευφυή Ευστάθιο στην θέση του, προκειμένου να αντιμετωπίσει εξωτερικούς κινδύνους. Καθ’ οδόν, ο Ευστάθιος κατάφερε να σμίξει με την οικογένεια του. 

eystathios_oikogeneia1_mesa

Οταν ανέβηκε στον αυτοκρατορικό θώκο ο Αδριανός, απαίτησε από τον Ευστάθιο να παραστεί στις θυσίες των ειδωλολατρικών θεών. Ο Ευστάθιος,  και η οικογένεια του αρνήθηκαν και βασανίστηκαν. 

medtort1

Πηγή: maiandrioi.blogspot.com

Τελικά, μαρτύρησαν μέσα σε χαλκό πυρακτωμένο βουν.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. 
Ἀγρευθεῖς οὐρανόθεν πρὸς εὐσέβειαν ἔνδοξε, τὴ τοῦ σοὶ ὀφθέντος δυνάμει, δι’ ἐλάφου Εὐστάθιε, ποικίλους καθυπέστης πειρασμούς, καὶ ἤστραψας ἐν ἄθλοις ἱεροίς, σὺν τὴ θεία σου συμβίω καὶ τοὶς υἱοίς, φαιδρύνων τοὺς βοώντας σοι. Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ δείξαντι σὲ ἐν παντί, Ἰὼβ παμμάκαρ δεύτερον.

Άγιοι Τρόφιμος, Σαββάτιος και Δορυμέδων

1img_04

Πηγή εικόνας: proskynitis.blogspot.com

Η Εκκλησία σήμερα τιμά την μνήμη των Αγίων Τροφίμου, Σαββατίου και Δορυμέδοντος, οι οποίοι μαρτύρησαν κατά την βασιλεία του Πρόβου, το 278 μ.Χ.. Οι Άγιοι Μάρτυρες Τρόφιμος και Σαββάτιος στράφηκαν εναντίον των εθνικών στην Αντιόχεια, διακηρύττοντας με θέρμη την χριστιανική πίστη τους. Ο διοικητής της Αντιοχείας Ηλιόδωρος διέταξε τον ανηλεή βασανισμό τους, ώσπου ο Σαββάτιος εξέπνευσε. Τον Σαββάτιο ανέλαβε να τιμωρήσει περισσότερο ο άρχων Διονύσιος Περώννιος. Τον βασανισμό του Σαββατίου είδε ο ευγενής Δορυμέδων, ο οποίος μετεστράφη στον Χριστιανισμό. Οι δύο άγιο μαρτύρησαν τελικά δι’ αποκεφαλισμού.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. 
Τὴν ἀκαθαίρετον, Τριάδος δύναμιν, ἀνθηφορήσαντες, Μάρτυρες ἔνδοξοι, ἐναπετέματε στερρῶς, τὴν ἄκανθαν τῆς ἀπάτης, Τρόφιμε μακάριε, Ἐκκλησίας ἐντρύφημα, Σαββάτιε πάνσοφε, Ἀθλητῶν ἐγκαλλώπισμα, καὶ δόξα εὐσεβῶν Δορυμέδον ὅθεν ὑμᾶς ἀνευφημοῦμεν.

Όσιος Ευμένιος ο θαυματουργός, επίσκοπος Γορτύνης

18

    Στις 18 Σεπτεμβρίου, τιμάται η μνήμη του Οσίου Ευμενίου του Θαυματουργού, επισκόπου Γορτύνης. Ασκήτεψε στα τέλη του 7ου αι. μ. Χ.

   Ο Όσιος Ευμένιος έδειξε το φίλαθλο πνεύμα του από την παιδική ηλικία, καθώς κάθε άλλο παρά φυγόπονος ήταν. Ήταν ιδιαιτέρως εγκρατής και σκληραγωγημένος, κατά την παραίνεση  του Αποστόλου Παύλου, «πᾶς ὁ ἀγωνιζόμενος πάντα ἐγκρατεύεται» (Α’ προς Κορινθίους, θ’ 25). Η εγκράτεια για τον Χριστιανό είναι το μέσο της πνευματικής εξύψωσης. 

         Σε νεαρή ηλικία, έγινε επίσκοπος Γορτύνης (Κρήτη). Με την Χάρη του Θεού, αξιώθηκε να θαυματουργεί καθημερινώς. Δίδαξε σε πολλές περιοχές ως επίσκοπος, ακόμα και στην Ρώμη. Το φίλαθλο πνεύμα του τον οδήγησε στους ασκητές της Άνω Αιγύπτου, όπου και εκοιμήθη εν ειρήνη μετά από προσευχή και νηστεία επί μακρώ. Ενταφιάστηκε στην έδρα της επισκοπής του, στην Κρήτη.

Η εμφάνιση της Αγίας Ευφημίας στον Άγιο Παΐσιο

5338

Ήταν στην αυλή της Καλύβης του ο  Γέροντας (Παΐσιος), όταν τον επισκέφθηκε κάποιο πνευματικό του τέκνο. Επανελάμβανε συνεχώς από την καρδιά του: «Δόξα σοι ο Θεός», πάλιν και πολλάκις. Σε μια στιγμή ο Γέροντας του είπε: «Αχρηστεύεται κανείς με την καλή έννοια»;

-Ποιός, Γέροντα;

-Ήσυχα καθόμουν στο Κελλί μου, ήρθε και με παλάβωσε. Ωραία περνούν επάνω.

-Τι συμβαίνει, Γέροντα;

-Θα σου πω, αλλά μην το πεις σε κανέναν.

            Του διηγήθηκε τότε το έξης: «Είχα γυρίσει από τον κόσμο, όπου είχα βγει για ένα εκκλησιαστικό θέμα. (Με το μακαρίτη Τρίτση).

Την Τρίτη, κατά η ώρα 10 το πρωί, ήμουν μέσα στο Κελί μου και έκανα τις Ώρες. Ακούω χτύπημα στην πόρτα και μια γυναικεία φωνή να λέει: «Δι’ ευχών των αγίων Πατέρων ημών…». Σκέφθηκα:

«Πώς βρέθηκε γυναίκα μέσα στο Όρος;». Εν τούτοις ένιωσα μια θεία γλυκύτητα μέσα μου και ρώτησα:

-Ποιος είναι;

-Η Ευφημία! (απαντά).

-Σκεφτόμουν, «ποια Ευφημία; Μήπως καμιά γυναίκα έκανε καμιά τρέλα και ήρθε με ανδρικά στο Όρος; Τώρα τι να κάνω;». Ξαναχτυπά. Ρωτάω: «Ποιος είναι;». «Η Ευφημία», άπαντα και πάλι. Σκέφτομαι και δεν ανοίγω. Στην τρίτη φορά που χτύπησε, άνοιξε μόνη της η πόρτα, που είχε σύρτη από μέσα. Άκουσα βήματα στον διάδρομο. Πετάχτηκα από το Κελί μου και βλέπω μια γυναίκα με μανδήλα. Την συνόδευε κάποιος, που έμοιαζε με τον Ευαγγελιστή Λουκά, ο οποίος εξαφανίσθηκε. Παρ’ όλο πού ήμουν σίγουρος ότι δεν είναι του πειρασμού, γιατί λαμποκοπούσε, την ρώτησα ποια είναι·

-Η μάρτυς Ευφημία, (απαντά).

-Αν είσαι η μάρτυς Ευφημία, έλα να προσκυνήσουμε την Αγία Τριάδα. Ό,τι κάνω εγώ να κάνης και συ.

Μπήκα στην Εκκλησία, κάνω μια μετάνοια λέγοντας: «Εις το όνομα του Πατρός». Το επανέλαβε με μετάνοια. «Και του Υιού». «-Και του Υιού», είπε με ψιλή φωνή.

-Πιο δυνατά, ν’ ακούω, είπα και επανέλαβε δυνατότερα.

-Ενώ ήταν ακόμα στο διάδρομο έκανε μετάνοιες, όχι προς την Εκκλησία, αλλά προς το Κελί μου. Στην αρχή παραξενεύτηκα, αλλά μετά θυμήθηκα ότι είχα μια μικρή χάρτινη εικονίτσα της Αγίας Τριάδος, κολλημένη σε ξύλο, πάνω από την πόρτα του Κελιού μου. Αφού προσκυνήσαμε και για τρίτη φορά.

-«Και του Αγίου Πνεύματος»

Μετά είπα: «Τώρα, να σε προσκυνήσω και εγώ». Την προσκύνησα και ασπάστηκα τα πόδια της και την άκρη της μύτης της. Στο πρόσωπο το θεώρησα αναίδεια να την ασπασθώ.

-Ύστερα κάθισε η Αγία στο σκαμνάκι και εγώ στο μπαουλάκι και μου έλυσε την απορία που είχα (στο εκκλησιαστικό θέμα).

-Μετά μου διηγήθηκε την ζωή της. Ήξερα ότι υπάρχει μια αγία Ευφημία, αλλά τον βίο της δεν τον ήξερα. Όταν μου διηγείτο τα μαρτύρια της, όχι απλώς τα άκουγα, αλλά σαν να τα έβλεπα· τα ζούσα. Έφριξα! Πα, πα, πα!

-Πώς άντεξες τέτοια μαρτύρια; ρώτησα.

-Αν ήξερα τι δόξα έχουν οι Άγιοι, θα έκανα ό,τι μπορούσα να περάσω πιο μεγάλα μαρτύρια.

-Μετά απ’ αυτό το γεγονός για τρεις μέρες δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Σκιρτούσα και συνεχώς δόξαζα τον Θεό. Ούτε να φάω, ούτε τίποτα… συνεχώς δοξολογία».

Σε επιστολή του αναφέρει: «Σ’ όλη μου τη ζωή δεν θα μπορέσω να εξοφλήσω την μεγάλη μου υποχρέωση στην αγία Ευφημία, η οποία ενώ ήταν άγνωστη μου και χωρίς να είχε καμιά υποχρέωση, μου έκανε αυτή την μεγάλη τιμή…».

Διηγούμενος το γεγονός πρόσθεσε με ταπείνωση ότι παρουσιάστηκε η αγία Ευφημία, «όχι γιατί το αξίζω, αλλά επειδή με απασχολούσε εκείνο τον καιρό ένα θέμα που είχε σχέση με την κατάσταση της Εκκλησίας γενικά, και για δύο άλλους λόγους».

Εντύπωση έκανε στον Γέροντα «πώς αυτή η μικροκαμωμένη και αδύνατη άντεξε τόσα μαρτύρια; Να πεις ήταν καμία… (εννοούσε σωματώδης και δυνατή). Μια σταλιά ήταν».

Μέσα σε αυτήν την παραδεισένια κατάσταση συνέθεσε προς τιμήν της Αγίας ένα στιχηρό προσόμοιο: «Ποίοις ευφημιών άσμασιν ευφημήσωμεν την Ευφημίαν, την καταδεχθείσαν από άνωθεν και επισκεφθείσασαν κάτοικον μοναχόν ελεεινόν εν τη Καψάλα. Εκ τρίτου την θύραν πάλιν του έκρουσε τετάρτη ηνοίχθη μόνη εκ θαύματος και εισελθούσα με ουράνιον δόξαν, του Χριστού η Μάρτυς, προσκυνούντες ομού Τριάδα την Αγίαν».

Και ένα εξαποστειλάριο κατά το «Τοις μαθηταίς συνέλθωμεν…», που άρχιζε: «Μεγαλομάρτυς ένδοξε του Χρίστου Ευφημία, σ’ αγαπώ πολύ-πολύ μετά την Παναγία…». (Φυσικά αυτά δεν τα είχε για λειτουργική χρήση, ούτε τα έψαλλε δημοσίως).

Παρά την συνήθειά του βγήκε πάλι στην Σουρωτή και έκανε τις αδελφές μετόχους αυτής της ουράνιας χαράς. Με την βοήθειά του και τις οδηγίες του αγιογράφησαν την Αγία, όπως του εμφανίσθηκε.

Ο Γέροντας φιλοτέχνησε το αρνητικό της εικόνος της Αγίας σε μήτρα ατσάλινη με την οποία έκανε πρεσσαριστά εικονάκια και τα μοίραζε ευλογία στους προσκυνητές εις τιμήν της αγίας Ευφημίας. Κατά το σκάλισμα δυσκολεύτηκε να κάνη τα δάχτυλα του αριστερού της χεριού. Είπε: «Παιδεύτηκα να κάνω το χέρι της, αλλά μετά έβαλα έναν καλό λογισμό: «Ίσως επειδή και εγώ την παίδεψα την καημένη».

Πηγή: http://oodegr.co/